lasywpolsce

Lasy w Polsce

Lasy w Polsce są rozmieszczone nierównomiernie. Największą lesistością charakteryzują się południowe i zachodnie rejony kraju, najmniejszą zaś – część środkowa. Na przeważającej części powierzchni kraju lasy są rozproszone i rozdrobnione. Istnieją jednak i zwarte kompleksy leśne o powierzchni 100 km2, które zachowały puszczański charakter. Za królową polskich lasów uchodzi

Puszcza Białowieska (580 km2) – najbardziej naturalny nizinny las w Europie, słynący z występowania żubrów. Największym dość zwartym kompleksem leśnym jest natomiast Puszcza Karpacka (6770 km2), w której wyróżniają się lasy Beskidu Niskiego oraz Bieszczadów. Największym rozproszonym nizinnym kompleksem leśnym są Bory Tucholskie (2610 km2) – kraina sosen, jezior i torfowisk. Puszcza Augustowska to natomiast największy zwarty kompleks na niżu, a zarazem królestwo storczyków, wilków i głuszców. W Polsce najliczniej występującym drzewem jest sosna.

Sosna potrafi przystosować się do różnych warunków siedliskowych: rośnie zarówno na suchych wydmach, jak i na torfowiskach. Sosna może dostarczać również doskonałego surowca drzewnego i dlatego od kilku wieków była faworyzowana przez leśników. Najbardziej rozpowszechnionym typem borów sosnowych jest bór świeży – najczęstszy rodzaj lasu w Polsce. Sosny rosną tu praktycznie samotnie – rzadko towarzyszą im brzozy. Przebywanie w sosnowym borze działa na organizm leczniczo – uspokaja i obniża ciśnienie krwi. W północno-wschodniej części kraju oraz w górach występują bory świerkowe. Świerk pospolity lubi wilgotną glebę i ostry klimat. To po sośnie najliczniej występujące drzewo w Polsce. W górach naturalne bory świerkowe rosną w reglu górnym (1000-1500 m. n. p.m.). Najpiękniejsze górskie bory świerkowe zachowały się w Tatrach. Masywnością i wysokością pni imponują świerki istebniańskie w Beskidzie Śląskim. Buczyny zajmują 4% powierzchni polskich lasów. Spotkać je można głównie w niższych partiach gór, na Pomorzu oraz w zachodniej Polsce. Główny składnik buczyn to buk zwyczajny. Buczyna jest lasem bardzo cienistym. W przeszłości większość naszych lasów, zwłaszcza we wschodniej części kraju, stanowiły grądy. Lasy te rosną przeważnie na żyznych siedliskach. Grądy są obecnie składnikiem wielu naszych puszcz. Są to najbardziej zróżnicowane lasy w środkowej Europie. Są bogate w grzyby oraz zwierzęta. Lasy łęgowe występują na tarasach zalewowych w dolinach rzek i strumieni, gdzie znajdują się żyzne gleby wytworzone z osadów rzecznych, zwane madami. Istnieją dzięki okresowym zalewom; rzadziej spotykamy je na terenach źródliskowych. Dla dużych rzek charakterystyczne są łęgi topolowo – wierzbowe oraz wiązowo – jesionowe. Do lasów łęgowych zalicza się również górskie olszyny, głównie z olszą szarą.
———
Zdjęcie: Joseph / flickr.com/photos/umnak/
CC-License: CC-BY

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *